Dom urszulanek SJK w Młocinach ul. Królowej Jadwigi 8e

Tel. 22 864-91-51

W czasie okupacji niemieckiej m. Pia Leśniewska, ówczesna przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, wydzierżawiła w Młocinach oficynę dawnego pałacu Brühla, własność Grodzickich, i tam 25 marca 1942 r. przeniósł się urszulański nowicjat. Dom został erygowany pismem Kurii Metropolitalnej Warszawskiej nr 5521 z 23 listopada 1942 r. (pozwolenie na kaplicę nr 1975 z 7 maja 1942 r.).


Gdy pomieszczenia okazały się niewystarczające, ks. Zygmunt Trószyński MIC, proboszcz parafii Matki Boskiej Królowej Polski na Marymoncie, dopomógł w wyszukaniu w Młocinach przy ul. Sienkiewicza opuszczonego przez właścicieli (J.K. Wejner-Kuźniecow) domu, będącego pod zarządem gminy. Po dokonanym remoncie budynku siostry przeniosły się w listopadzie 1942 r. do nowej placówki. Poświęcenia domu pw. św. Stanisława Kostki i kaplicy dokonał 27 stycznia 1943 r. ks. Z. Trószyński i odprawił pierwszą Mszę św. Odtąd kaplica pełniła rolę kaplicy publicznej – filii parafii marymonckiej. Siostry zorganizowały i prowadziły przedszkole i świetlicę z dożywianiem dla dzieci szkolnych, służyły pomocą pielęgniarską, udzielały lekcji muzyki.


1 września 1944 z nakazu Niemców siostry musiały dom opuścić. Udały się do Dąbrowy Leśnej, gdzie bliskość lasu umożliwiła im udzielanie pomocy żołnierzom AK. 3 października 1944 r. siostry przeszły do Milanówka, a w marcu 1945 r. powróciły do Młocin.


W domu było kilkanaście sióstr. Podjęły na nowo prowadzone poprzednio prace, których zakres powiększył się z chwilą utworzenia parafii w Młocinach (Kościół pw. MB Nieustającej Pomocy wybudowano w 1951 r.). Siostry były katechetkami, organistkami i zakrystiankami w kościele parafialnym na Marymoncie (do 1950), w Wawrzyszewie (1962-1967), w Młocinach (od 1950). Do 1946 r. w domu w Młocinach mieścił się nowicjat zgromadzenia.


Po upaństwowieniu przedszkola 28 czerwca 1962 r. urszulanki opiekowały się małymi dziećmi w ramach pomocy sąsiedzkiej. Zajmowały się też chorymi i prowadzeniem organizacji kościelnych (koło ministrantów, Krucjata Eucharystyczna, grupy różańcowe), przyjmowały grupy na dni skupienia. Siostry pracowały również w dziekanatach Wydziału Prawa i Teologicznego na ATK oraz w Kolegium Teologicznym Archidiecezji Warszawskiej.


 Dom zamknięto 30 sierpnia 1994 r. z powodu wymówienia mieszkania przez właściciela budynku.
W połowie września 2002 r. siostry powróciły do Młocin i zamieszkały w domu, będącym dawną kaplicą parafialną, przekazanym na własność urszulankom przez Prymasa Józefa Glempa i wyremontowanym środkami zgromadzenia. Kardynał J. Glemp 20 października 2002 r. dokonał poświęcenia nowego domu sióstr. Siostry zajmują się katechezą, pracą w zakrystii, a także prowadzą niewielki akademik dla studentek.

Wybrana bibliografia:
•    S. A. Piotrowska, Obrazki z ostatniego nowicjatu w Młocinach, „Posłaniec św. Urszuli” 9/1946.
•    Poland to Seize Church Schools, „The New York Times International Edition” 14 VIII 1962.
•    ZBK, Zwrot, „Gazeta Żoliborska” 36/1994.
•    S. St. Borowicz, Wspomnienia z 1944 roku, „Szary Posłaniec” 90/2004.